Wizy dla osób na utrzymaniu w Wielkiej Brytanii

Wiza dla osoby zależnej (Dependant Visa) w Wielkiej Brytanii: kompletny przewodnik po kryteriach, wymaganiach, kosztach i składaniu wniosków

Wiza dla osoby zależnej umożliwia bliskim członkom rodziny dołączenie do Ciebie podczas Twojego pobytu, pracy lub nauki w Wielkiej Brytanii. Ich pozwolenie jest bezpośrednio powiązane ze statusem głównego wnioskodawcy. Nie jest to samodzielna kategoria imigracyjna. Zamiast tego jest ona powiązana z takimi ścieżkami jak wizy Skilled Worker, Student, Global Talent i Innovator Founder.

Ponieważ pozwolenie osoby zależnej jest zależne od posiadacza głównej wizy, jego długość, warunki i zasady przedłużania zazwyczaj odzwierciedlają warunki wizy głównej. Jeśli wiza głównego wnioskodawcy zostanie odrzucona lub skrócona, pozwolenie osoby zależnej również traci ważność. Twoja rodzina może zazwyczaj złożyć wniosek w tym samym czasie co Ty lub dołączyć do Ciebie później, gdy już się osiedlisz.​

Wiza UK dla osób na utrzymaniu – przegląd: czym jest i dla kogo jest przeznaczona

Home Office wyróżnia dwie grupy osób na utrzymaniu:

Partnerzy na utrzymaniu

Partner może kwalifikować się do wizy dla osoby na utrzymaniu, jeśli jest:

• małżonkiem

• partnerem w związku partnerskim

• partnerem niebędącym w związku małżeńskim, pozostającym we wspólnym pożyciu od 2 lat

• partnerem niebędącym w związku małżeńskim, pozostającym w trwałym związku od 2 lat, ale niemogącym mieszkać razem ^[1]

Dzieci na utrzymaniu

Dziecko zasadniczo kwalifikuje się, jeśli w dniu złożenia wniosku ma mniej niż 18 lat, nie pozostaje w związku małżeńskim i mieszka z rodzicami, chyba że przebywa poza domem w celu nauki w trybie stacjonarnym. Dzieci powyżej 18. roku życia mogą zwykle składać wniosek tylko wtedy, gdy już posiadają zezwolenie jako osoby na utrzymaniu.^[2]

Czym wiza dla osoby zależnej (dependant visa) różni się od ścieżki wizy rodzinnej

Kluczowa różnica między wizą dla osoby zależnej a wizą rodzinną polega zasadniczo na statusie imigracyjnym osoby, do której dołącza się w Wielkiej Brytanii. Wizy dla osób zależnych zazwyczaj pozwalają partnerom i dzieciom dołączyć do osoby posiadającej kwalifikującą się wizę pracowniczą lub studencką, podczas gdy wizy rodzinne są co do zasady przeznaczone dla osób dołączających do obywatela brytyjskiego, osoby osiedlonej lub innego kwalifikującego się sponsora rodzinnego.

Jeśli Twój partner lub rodzic jest obywatelem brytyjskim lub posiada bezterminowe prawo pobytu (ILR), zazwyczaj należy złożyć wniosek na podstawie brytyjskich przepisów dotyczących wiz rodzinnych, a nie jako osoba zależna posiadacza wizy pracowniczej lub studenckiej. Ścieżka ta ma własne zasady, w tym wymóg minimalnego dochodu oraz odmienną drogę do osiedlenia.

Wizy dla osób zależnych są zazwyczaj przyznawane z tą samą datą wygaśnięcia co zezwolenie głównego posiadacza wizy. Wizy rodzinne mają zwykle własny okres ważności i wymogi dotyczące osiedlenia, przy czym kwalifikujący się partnerzy zazwyczaj podążają pięcioletnią lub dziesięcioletnią ścieżką do osiedlenia. Istnieją wyjątki, w tym sytuacja, gdy główny posiadacz wizy uzyska bezterminowe prawo pobytu.

Zarówno posiadacze wiz rodzinnych, jak i osoby zależne na ścieżce pracowniczej mogą co do zasady pracować lub prowadzić własną działalność w Wielkiej Brytanii. Jednak osobom zależnym na ścieżce pracowniczej zazwyczaj zabrania się pracy jako zawodowi sportowcy lub trenerzy sportowi. Inne ograniczenia dotyczą wiz dla narzeczonych, które nie pozwalają na pracę do czasu uzyskania dalszego zezwolenia imigracyjnego.

Którą ścieżkę wybrać?

Właściwa ścieżka zależy od tego, czy składasz pierwszy wniosek o dołączenie do członka rodziny, przedłużasz istniejące zezwolenie jako osoba zależna, czy ubiegasz się o osiedlenie. Uzyskanie przez członka rodziny ILR lub obywatelstwa brytyjskiego nie oznacza automatycznie, że musisz przejść na wizę rodzinną.

Główne kategorie wiz umożliwiające sprowadzenie osób na utrzymaniu

Wiele brytyjskich ścieżek imigracyjnych pozwala uprawnionym partnerom i dzieciom dołączyć do głównego posiadacza wizy lub pozostać z nim. Jednak wymogi kwalifikacyjne, prawa do pracy i ograniczenia różnią się w zależności od ścieżki wizowej i indywidualnych okoliczności.

W każdym przypadku „osoba na utrzymaniu” oznacza małżonka, partnera cywilnego, partnera niepozostającego w związku małżeńskim, ale w trwałym związku trwającym co najmniej dwa lata, lub dziecko poniżej 18 roku życia. Wnioski dotyczące osób na utrzymaniu składa się online i są one powiązane z wizą głównego wnioskodawcy.^[4]

Kluczowe zmiany przepisów i rozwiązania przejściowe

Kilka zmian w brytyjskich przepisach imigracyjnych wpłynęło na to, kto może ubiegać się o wizę dla osoby na utrzymaniu. Rozwiązania przejściowe mogą chronić niektórych wnioskodawców, którzy znajdowali się już na kwalifikującej ścieżce przed wejściem zmian w życie.

Ważne daty obejmują:

• 1 stycznia 2024: Nowe restrykcje ograniczyły prawo do sprowadzania osób na utrzymaniu dla większości studentów rozpoczynających kursy od tej daty. Wyjątki obejmują kwalifikujących się studentów podyplomowych studiów badawczych oraz studentów sponsorowanych przez rząd.

• 11 marca 2024: Pracownicy opieki i starsi pracownicy opieki zostali objęci ograniczeniami w sprowadzaniu osób na utrzymaniu do Wielkiej Brytanii. Rozwiązania przejściowe chronią niektórych pracowników, którzy złożyli wniosek na podstawie wcześniejszych przepisów.

• 11 kwietnia 2024: Minimalny wymóg dochodowy dla nowych wniosków o wizę partnerską na podstawie Appendix FM wzrósł z £18,600 do £29,000. Kwalifikujący się wnioskodawcy, którzy złożyli wniosek przed tą datą, mogą nadal podlegać poprzedniemu wymogowi finansowemu przy przedłużaniu z tym samym partnerem.

• 22 lipca 2025: Poważne reformy ścieżki Skilled Worker podniosły ogólny próg wynagrodzenia z £38,700 do £41,700 dla wielu wnioskodawców, zwiększyły standardowy wymóg kwalifikacji do poziomu RQF 6 oraz zakończyły przyjmowanie nowych wniosków z zagranicy na stanowiska pracownika opieki i starszego pracownika opieki. Nowe ograniczenia uniemożliwiły również pracownikom sponsorowanym w niektórych zawodach poniżej poziomu RQF 6 sprowadzanie osób na utrzymaniu. Wyjątki i rozwiązania przejściowe dotyczą uprawnionych dotychczasowych pracowników.

Co jeśli już posiadasz wizę dla osoby na utrzymaniu?

Jeśli już posiadasz wizę dla osoby na utrzymaniu, możesz mieć możliwość przedłużenia zezwolenia na podstawie rozwiązań przejściowych, w zależności od Twojej ścieżki imigracyjnej i osobistych okoliczności.

Każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, biorąc pod uwagę odpowiednie daty, historię imigracyjną oraz wymogi konkretnej ścieżki wizowej. Wnioski należy zwykle składać przed wygaśnięciem obecnego zezwolenia, choć złożenie wniosku w terminie nie gwarantuje automatycznie dalszego kwalifikowania się na podstawie poprzednich przepisów.

Rodzaje wiz, które nie pozwalają na sponsorowanie osób na utrzymaniu

Nie każdy posiadacz wizy może sprowadzić osoby na utrzymaniu. Kilka statusów imigracyjnych w ogóle nie pozwala na sprowadzenie osób na utrzymaniu do Wielkiej Brytanii. Należą do nich:

• Posiadacze wizy Youth Mobility

• Posiadacze wizy wizytowej, ponieważ wizy wizytowe nie dają prawa do sponsorowania

• Posiadacze wizy Short-term Student (kursy języka angielskiego trwające od 6 do 11 miesięcy)

• Studenci kursów dydaktycznych, w tym większości dydaktycznych studiów magisterskich, po zmianie przepisów ze stycznia 2024 r.

• Pracownicy opieki i starsi pracownicy opieki sponsorowani w dniu 11 marca 2024 r. lub później

• Osoby ubiegające się o azyl, których sytuacja została dodatkowo ograniczona po zamknięciu ścieżki łączenia rodzin uchodźców

Niedawne zmiany w zasadach brytyjskiej wizy dla osób na utrzymaniu (Dependant)

Seria zmian przepisów od stycznia 2024 r. znacząco zawęziła grono osób mogących sponsorować członków rodziny. Dwie najbardziej dotknięte grupy to studenci zagraniczni, dla których ścieżka wizy dla osób na utrzymaniu studenta obejmuje obecnie wyłącznie studia o charakterze badawczym, oraz pracownicy opieki, którzy całkowicie utracili prawo do sponsorowania osób na utrzymaniu.

Nowe zasady dla osób na utrzymaniu studentów

Od 1 stycznia 2024 r. student może sponsorować wizę dla osoby na utrzymaniu tylko wtedy, gdy studiuje na studiach doktoranckich (PhD), innych studiach prowadzących do stopnia doktora lub na podyplomowym programie badawczym^[8].

Studenci studiów magisterskich o charakterze dydaktycznym, którzy wcześniej stanowili dużą część wniosków o wizy dla osób na utrzymaniu, są obecnie wykluczeni. Na przykład współmałżonek studenta rocznych studiów MSc musiałby samodzielnie zakwalifikować się do uzyskania wizy.

Posiadacze wizy Graduate nie mogą dodawać nowych osób na utrzymaniu. Tylko członkowie rodziny, którzy posiadali już zezwolenie jako osoby na utrzymaniu w trakcie obowiązywania wizy Student głównego wnioskodawcy, mogą przedłużyć pobyt razem z nim.

Głównym wyjątkiem są studenci sponsorowani przez rządy, uczestniczący w kursach trwających dłużej niż sześć miesięcy, którzy nadal mogą ubiegać się o wizę dla osób na utrzymaniu dla członków swoich rodzin. Zmiany te nie odbierają zezwolenia osobom na utrzymaniu, które przebywały już w Wielkiej Brytanii przed wejściem przepisów w życie; dotyczą one nowych wniosków.

Ograniczenia dla pracowników opieki i osób na utrzymaniu posiadaczy wizy Skilled Worker

Od 11 marca 2024 r. pracownicy opieki i starsi pracownicy opieki sponsorowani w ramach ścieżki Health and Care Worker co do zasady nie mogą sprowadzać do Wielkiej Brytanii partnerów ani dzieci jako osób na utrzymaniu.

Ograniczenie to dotyczy kodów zawodów 6135 (pracownicy opieki i opiekunowie domowi) oraz 6136 (starsi pracownicy opieki), wcześniej klasyfikowanych pod kodami 6145 i 6146.

Rozwiązania przejściowe: Pracownicy, którzy złożyli wniosek na podstawie przepisów obowiązujących przed 11 marca 2024 r. i utrzymali nieprzerwane kwalifikujące zezwolenie Skilled Worker, mogą nadal być uprawnieni do sprowadzenia osób na utrzymaniu, w tym członków rodziny, którzy wcześniej do nich nie dołączyli. Ograniczone wyjątki dotyczą również niektórych dzieci.

Pracownicy przechodzący na stanowiska pracownika opieki lub starszego pracownika opieki z innych ścieżek wizowych po 11 marca 2024 r. co do zasady podlegają ograniczeniom dotyczącym osób na utrzymaniu.

Szersze ograniczenia dla wizy Skilled Worker: Od 22 lipca 2025 r. podobne ograniczenia wprowadzono dla nowych wnioskodawców Skilled Worker sponsorowanych w niektórych zawodach poniżej poziomu RQF 6. Obowiązują rozwiązania przejściowe i ograniczone wyjątki.

Wymagania dotyczące partnera jako osoby na utrzymaniu

Aby kwalifikować się jako partner będący osobą na utrzymaniu, wnioskodawcy muszą spełniać wymagania dotyczące związku dla odpowiedniej ścieżki wizowej do Wielkiej Brytanii.

• Kwalifikujący się związek. Wnioskodawcy muszą być w związku małżeńskim, w zarejestrowanym związku partnerskim lub w związku zbliżonym do małżeństwa lub związku partnerskiego od co najmniej dwóch lat.

• Prawdziwy i trwający związek. Związek musi być prawdziwy i trwały. Partnerzy niebędący w związku małżeńskim niekoniecznie muszą mieszkać razem przez dwa lata, ale muszą przedstawić dowody na istnienie związku.

• Zamiar wspólnego zamieszkania. Oboje partnerzy muszą zamierzać mieszkać razem w Wielkiej Brytanii podczas pobytu.

• Tożsamość i status imigracyjny. Wnioskodawcy muszą przedstawić dowód tożsamości oraz dane głównego posiadacza wizy, aby ich wnioski mogły zostać powiązane.

Typowe dokumenty potwierdzające obejmują:

• Akt małżeństwa lub zarejestrowanego związku partnerskiego, jeśli dotyczy

• Dowody wspólnego zamieszkania, takie jak umowy najmu lub rachunki za media

• Wspólne wyciągi bankowe lub wspólne zobowiązania finansowe

• Dowody regularnej komunikacji i wizyt, szczególnie gdy para mieszkała osobno

• Inne dokumenty potwierdzające trwający związek

Dokładny zakres wymaganych dowodów zależy od sytuacji pary i ścieżki wizowej.

Wymagania dotyczące dziecka jako osoby na utrzymaniu

Dzieci mogą kwalifikować się do brytyjskiej wizy dla osoby na utrzymaniu, jeśli spełniają wymagania odpowiedniej ścieżki imigracyjnej.

• Wymóg wieku. Dzieci zasadniczo muszą mieć mniej niż 18 lat w chwili pierwszego wniosku. Osoby w wieku 18 lat lub starsze mogą się kwalifikować, jeśli już posiadają zezwolenie jako dziecko na utrzymaniu i nadal spełniają odpowiednie wymagania.

• Relacja z głównym wnioskodawcą. Dziecko musi być dzieckiem głównego posiadacza wizy lub jego partnera, z odpowiednimi dowodami potwierdzającymi pokrewieństwo.

• Warunki mieszkaniowe i zależność. Dziecko nie może być w związku małżeńskim ani zarejestrowanym związku partnerskim, nie może prowadzić samodzielnego życia i musi zazwyczaj mieszkać z rodzicem lub rodzicami, chyba że mieszka osobno z powodu nauki w trybie stacjonarnym.

• Status imigracyjny rodziców. Oboje rodzice zasadniczo muszą posiadać kwalifikujące brytyjskie zezwolenie imigracyjne lub się o nie ubiegać, choć istnieją wyjątki, w tym sytuacja, gdy jeden z rodziców sprawuje wyłączną opiekę nad dzieckiem.

• Dzieci urodzone w Wielkiej Brytanii. Urodzenie się w Wielkiej Brytanii nie czyni automatycznie dziecka obywatelem brytyjskim. Dzieci, które nie są Brytyjczykami, mogą potrzebować zezwolenia jako osoby na utrzymaniu, szczególnie jeśli zamierzają podróżować poza Wielką Brytanię i wracać.

Szczegółowe wymagania i dokumenty potwierdzające zależą od ścieżki wizowej głównego wnioskodawcy oraz sytuacji rodziny.

Wymogi finansowe dla wizy brytyjskiej dla osoby na utrzymaniu (Dependant visa)

Każdy wniosek dotyczący osoby na utrzymaniu wiąże się z testem finansowym, ale kwoty zależą od ścieżki. Ścieżki pracownicze i studenckie stosują stałe progi środków na utrzymanie, natomiast ścieżka wizy rodzinnej na podstawie Appendix FM stosuje wymóg minimalnego dochodu.

Progi środków na utrzymanie i zasada 28 dni

W większości ścieżek pracowniczych i studenckich rodzina musi wykazać następujące kwoty dostępnych środków:

• £1,270 dla głównego wnioskodawcy

• £285 dla partnera na utrzymaniu

• £315 dla pierwszego dziecka

• £200 dla każdego kolejnego dziecka

Środki muszą być utrzymywane przez 28 kolejnych dni, przy czym okres 28 dni musi kończyć się nie więcej niż 31 dni przed datą złożenia wniosku.

Obowiązują dwa zwolnienia:

• wnioskodawcy, którzy przebywają już w Wielkiej Brytanii z ważnym zezwoleniem od co najmniej 12 miesięcy, nie muszą wykazywać tych środków, oraz

• sponsor z oceną A może poświadczyć utrzymanie na certyfikacie sponsorskim, potwierdzając, że w razie potrzeby wesprze rodzinę w pierwszym miesiącu.

Progi dochodowe na ścieżce wizy rodzinnej

Partnerzy składający wniosek na podstawie Appendix FM muszą zasadniczo spełnić wymóg minimalnego rocznego dochodu w wysokości £29,000. Kwota ta wzrosła z £18,600 w dniu 11 kwietnia 2024 r.

Wymóg ten można spełnić poprzez kwalifikujący się dochód z zatrudnienia lub samozatrudnienia, dochód emerytalny, dochód niezwiązany z zatrudnieniem, taki jak czynsz lub dywidendy, albo oszczędności gotówkowe. Niektóre źródła dochodu można również łączyć.

Wykorzystanie oszczędności gotówkowych

Wnioskodawcy, którzy nie mogą spełnić progu dochodowego wyłącznie z zarobków, mogą wykorzystać oszczędności gotówkowe na pokrycie brakującej kwoty.

W standardowym wyliczeniu dla wizy partnerskiej pierwsze £16,000 oszczędności nie jest brane pod uwagę. Pozostała kwota jest dzielona przez 2,5, aby ustalić, ile można zaliczyć na poczet wymogu rocznego dochodu.

Na przykład:

• £29,000 rocznego dochodu: Spełnia standardowy wymóg bez dodatkowych oszczędności.

• £25,000 rocznego dochodu: Wymaga £26,000 kwalifikujących się oszczędności gotówkowych na pokrycie rocznego niedoboru w wysokości £4,000.

• £20,000 rocznego dochodu: Wymaga £38,500 kwalifikujących się oszczędności gotówkowych na pokrycie rocznego niedoboru w wysokości £9,000.

• Brak kwalifikującego się dochodu: Wymaga £88,500 kwalifikujących się oszczędności gotówkowych, aby spełnić wymóg £29,000 w całości z oszczędności.

Oszczędności gotówkowe muszą zwykle być utrzymywane przez co najmniej sześć miesięcy przed złożeniem wniosku, choć istnieją wyjątki. Nie wszystkie źródła dochodu można łączyć z oszczędnościami.

Rozwiązania przejściowe dla dotychczasowych wnioskodawców

Wnioskodawcy, którzy po raz pierwszy złożyli wniosek na ścieżce partnerskiej przed 11 kwietnia 2024 r. i przedłużają swoje zezwolenie z tym samym partnerem, zasadniczo nadal podlegają poprzedniemu progowi £18,600.

Zgodnie z tymi przepisami przejściowymi dodatkowy dochód może być wymagany w odniesieniu do dzieci na utrzymaniu: £3,800 na pierwsze dziecko i £2,400 na każde kolejne dziecko. Jednak łączny wymóg dochodowy jest ograniczony do £29,000.

Wnioskodawców ocenianych według nowszego progu £29,000 nie dotyczą odrębne dodatki dochodowe związane z dziećmi.

Dowody dochodu

Wnioskodawcy opierający się na dochodzie z zatrudnienia etatowego zwykle będą musieli przedstawić co najmniej sześć miesięcy odcinków wypłat, odpowiadające im wyciągi bankowe oraz list od pracodawcy. Inne zasady dotyczące dowodów i obliczeń obowiązują w przypadku osób, które niedawno zmieniły pracę, mają zmienne zarobki lub są samozatrudnione.

Wyjątki od wymogu dochodowego

Jeżeli brytyjski sponsor otrzymuje określone świadczenia związane z niepełnosprawnością lub opieką, standardowy próg minimalnego dochodu może nie mieć zastosowania. Zamiast tego wnioskodawcy muszą wykazać odpowiednie utrzymanie i zakwaterowanie.

W wyjątkowych okolicznościach wnioskodawcy, którzy nie mogą spełnić wymogu finansowego, mogą nadal kwalifikować się na podstawie przepisów alternatywnych, choć może to wpłynąć na ich ścieżkę do osiedlenia się.

Wymagania dotyczące znajomości języka angielskiego i zwolnienia dla osób na utrzymaniu

Większość osób na utrzymaniu nie musi zdawać testu z języka angielskiego, aby otrzymać wizę. Partner będący osobą na utrzymaniu na ścieżce pracowniczej lub osoba ubiegająca się o wizę dla osoby na utrzymaniu studenta nie podlega wymogowi językowemu na etapie składania wniosku, choć kwalifikacja na poziomie B1 jest wymagana później, przy ubieganiu się o osiedlenie.

Dzieci będące na utrzymaniu nigdy nie muszą spełniać tego wymogu, niezależnie od ścieżki. Inaczej wygląda sytuacja na ścieżce wizy rodzinnej: partnerzy obywateli brytyjskich lub osób osiedlonych muszą zazwyczaj wykazać znajomość angielskiego na poziomie A1 przy pierwszym wniosku, A2 przy przedłużeniu i B1 przy ubieganiu się o Indefinite Leave to Remain. Zwolnienia dotyczą wnioskodawców w wieku 65 lat lub starszych, osób z chorobą fizyczną lub psychiczną uniemożliwiającą spełnienie wymogu, obywateli krajów, w których angielski jest językiem większości, takich jak USA, Kanada, Australia i Nowa Zelandia, a także przypadków obejmujących wyjątkowe okoliczności.

Dodatkowe wymagania dla wnioskodawców będących osobami na utrzymaniu

Oprócz dowodów dotyczących związku i sytuacji finansowej, osoby na utrzymaniu muszą spełniać wymogi dotyczące zakwaterowania w przypadku niektórych ścieżek oraz ogólne kryteria odpowiedniości we wszystkich z nich.

Wymóg zakwaterowania w ramach ścieżki wizy rodzinnej

W ramach ścieżki wizy rodzinnej na podstawie Appendix FM para musi wykazać, że będziesz mieć odpowiednie zakwaterowanie w Wielkiej Brytanii bez korzystania ze środków publicznych i bez przeludnienia. Typowe dowody obejmują umowę najmu, wyciągi dotyczące kredytu hipotecznego lub akty własności nieruchomości, pismo od właściciela nieruchomości potwierdzające zgodę na zamieszkanie, albo oficjalny plan lokalu. Natomiast zakwaterowanie nie stanowi odrębnego wymogu w przypadku większości wniosków osób na utrzymaniu w ramach ścieżek pracowniczych lub studenckich (Student route), gdzie uznaje się, że test środków na utrzymanie obejmuje kwestie mieszkaniowe.

Wymagania dotyczące odpowiedniości i historii imigracyjnej

Wszystkie wnioski osób na utrzymaniu są oceniane pod kątem ogólnych podstaw odmowy. Wnioskodawca nie może mieć poważnych wyroków karnych ani historii naruszeń przepisów imigracyjnych, takich jak przekroczenie dozwolonego okresu pobytu, nielegalny wjazd lub posłużenie się oszustwem w poprzednim wniosku, a także nie może stanowić zagrożenia dla zdrowia lub bezpieczeństwa publicznego. W zależności od obywatelstwa i miejsca zamieszkania może być wymagane zaświadczenie o badaniu na gruźlicę.

Wniosek musi być również złożony z dozwolonej lokalizacji: na przykład osoba przebywająca w Wielkiej Brytanii jako odwiedzający zazwyczaj nie może zmienić statusu na ścieżkę osoby na utrzymaniu z terytorium kraju.

Ograniczenia w zakresie pracy i dostęp do środków publicznych

Prawa posiadaczy wizy dla osoby na utrzymaniu zależą od ścieżki imigracyjnej, w ramach której udzielono im zezwolenia.

Praca i nauka

Większość osób na utrzymaniu w ramach ścieżek pracowniczych może pracować dla dowolnego pracodawcy, podjąć samozatrudnienie lub prowadzić działalność gospodarczą bez konieczności uzyskania odrębnego sponsoringu wizowego. Główne ograniczenie dotyczy zazwyczaj pracy w charakterze zawodowego sportowca lub trenera sportowego, choć w przypadku niektórych ścieżek, w tym UK Ancestry, obowiązują wyjątki.

Osoby na utrzymaniu mogą również zasadniczo studiować w Wielkiej Brytanii, choć niektóre kierunki wymagają certyfikatu Academic Technology Approval Scheme (ATAS).

Opieka zdrowotna i środki publiczne

Osoby na utrzymaniu mają zasadniczo dostęp do opieki zdrowotnej NHS, z zastrzeżeniem obowiązujących imigracyjnych regulacji zdrowotnych oraz zasad odpłatności NHS. Niektóre muszą uiścić opłatę Immigration Health Surcharge, inne są z niej zwolnione.

Większość wiz dla osób na utrzymaniu obejmuje warunek braku dostępu do środków publicznych (No Recourse to Public Funds, NRPF). Oznacza to, że ich posiadacze zwykle nie mogą ubiegać się o niektóre świadczenia państwowe, w tym Universal Credit, Housing Benefit i Child Benefit.

Korzystanie ze środków publicznych z naruszeniem warunku imigracyjnego może mieć konsekwencje dla przyszłych wniosków wizowych. Istnieją jednak wyjątki, a niektóre świadczenia nie są klasyfikowane jako środki publiczne dla celów imigracyjnych.

Zawsze należy sprawdzić konkretne warunki dołączone do zezwolenia imigracyjnego danej osoby.

Koszty i czas rozpatrywania wizy dla osoby na utrzymaniu

Koszt brytyjskiej wizy dla osoby na utrzymaniu zależy od ścieżki imigracyjnej, miejsca złożenia wniosku oraz długości okresu, na jaki wnioskuje się o pozwolenie.

Każda osoba na utrzymaniu zwykle uiszcza osobną opłatę za wniosek wizowy. Większość wnioskodawców musi również zapłacić opłatę zdrowotną dla imigrantów (Immigration Health Surcharge, IHS), której wysokość zależy od długości wizy.

W przypadku rodzin składających wnioski razem koszty te mogą być znaczne. Sama opłata IHS może przewyższać łączne opłaty za wnioski wizowe, dlatego przed złożeniem wniosku warto obliczyć całkowity koszt.

Opłaty za wizę dla dziecka na utrzymaniu, koszty wizy rodzinnej i usługi priorytetowe

Dzieci zasadniczo płacą taką samą opłatę za wniosek wizowy jak dorosłe osoby na utrzymaniu w ramach tej samej ścieżki pracy lub nauki. Korzystają jednak z niższej opłaty zdrowotnej dla imigrantów.

Standardowe roczne stawki IHS wynoszą:

• 1035 £ rocznie dla większości dorosłych wnioskodawców.

• 776 £ rocznie dla dzieci poniżej 18 roku życia.

• 776 £ rocznie dla posiadaczy wizy studenckiej i osób na ich utrzymaniu, w tym dorosłych.

Na przykład czteroosobowa rodzina składająca się z dwojga dorosłych i dwojga dzieci, wnioskująca o trzyletnie wizy Skilled Worker, zapłaciłaby zwykle 10 866 £ z tytułu samej opłaty zdrowotnej dla imigrantów, oprócz opłat za wnioski wizowe.

Niektórzy wnioskodawcy są zwolnieni z tej opłaty. Dotyczy to m.in. uprawnionych posiadaczy wizy Health and Care Worker i osób na ich utrzymaniu, a także wnioskodawców w ramach programu EU Settlement Scheme.

Wnioski o wizy rodzinne, w tym dla partnerów i dzieci dołączających do obywateli brytyjskich lub osób osiedlonych, mają odrębne struktury opłat. Właściwa ścieżka zależy od statusu imigracyjnego sponsora, relacji rodzinnej oraz ewentualnego istniejącego pozwolenia imigracyjnego.

Dodatkowe koszty, które należy wziąć pod uwagę

W zależności od wniosku dodatkowe wydatki mogą obejmować:

• Badanie na gruźlicę (TB) w klinice zatwierdzonej przez Home Office, jeśli jest wymagane.

• Uwierzytelnione tłumaczenia dokumentów sporządzonych w języku innym niż angielski lub walijski.

• Opłaty za usługi opcjonalne w centrach przyjmowania wniosków wizowych.

• Rozpatrywanie priorytetowe lub superpriorytetowe, tam gdzie jest dostępne.

Jak krok po kroku ubiegać się o wizę UK dla osoby na utrzymaniu

Ubieganie się o wizę dla osoby na utrzymaniu w Wielkiej Brytanii obejmuje cztery główne etapy:

1. Wypełnij wniosek online. Wybierz właściwy wniosek o wizę dla osoby na utrzymaniu odpowiedni do Twojej sytuacji i podaj dane głównego posiadacza wizy.

2. Opłać wniosek. Uiść odpowiednią opłatę za wniosek wizowy oraz opłatę zdrowotną Immigration Health Surcharge (IHS), chyba że przysługuje Ci zwolnienie.

3. Dostarcz dokumenty potwierdzające. Złóż dowody dotyczące Twojej relacji, tożsamości, sytuacji finansowej oraz wszelkie inne dokumenty wymagane dla Twojej ścieżki wizowej.

4. Zweryfikuj swoją tożsamość. W zależności od sytuacji może być konieczne stawienie się na wizytę biometryczną lub skorzystanie z aplikacji UK Immigration: ID Check.

Osoby na utrzymaniu mogą zasadniczo składać wniosek w tym samym czasie co główny wnioskodawca lub później, pod warunkiem spełnienia odpowiednich wymogów. Wnioski są łączone za pomocą numeru referencyjnego wniosku głównego wnioskodawcy lub, jeśli jest dostępny, kodu łączącego rodzinę.

Składanie wniosku z terytorium Wielkiej Brytanii a spoza niej

Miejsce, z którego składasz wniosek, determinuje procedurę aplikacyjną, opłaty oraz sposób potwierdzenia tożsamości. Opłaty za wniosek różnią się w zależności od ścieżki i mogą być inne w zależności od tego, czy wniosek składasz z terytorium Wielkiej Brytanii, czy spoza niej.

Składanie wniosku spoza Wielkiej Brytanii

Musisz wypełnić odpowiedni wniosek online o wizę dla osoby na utrzymaniu. W zależności od sytuacji może być konieczne stawienie się w centrum wizowym w celu pobrania odcisków palców i wykonania zdjęcia, bądź możliwe będzie potwierdzenie tożsamości za pomocą aplikacji UK Immigration: ID Check.

Może być również wymagany test na gruźlicę (TB), jeśli niedawno mieszkałeś(-aś) w kraju znajdującym się na liście Home Office i ubiegasz się o pobyt w Wielkiej Brytanii dłuższy niż sześć miesięcy.

Składanie wniosku z terytorium Wielkiej Brytanii

Jeśli posiadasz już kwalifikujące zezwolenie imigracyjne, możesz mieć możliwość przedłużenia wizy dla osoby na utrzymaniu lub zmiany kategorii wizy. Jednak niektóre kategorie, w tym wizy turystyczne, nie pozwalają na zmianę kategorii z terytorium Wielkiej Brytanii.

Typowe dokumenty wymagane do brytyjskiej wizy dla osoby na utrzymaniu

Dokumenty wymagane do brytyjskiej wizy dla osoby na utrzymaniu zależą od ścieżki imigracyjnej oraz sytuacji wnioskodawcy. Większość wniosków wymaga dowodów tożsamości, relacji rodzinnej, sytuacji finansowej oraz statusu imigracyjnego głównego posiadacza wizy.

Brakujące lub niespójne dokumenty mogą prowadzić do opóźnień lub odmowy, dlatego ważne jest, aby przed złożeniem wniosku sprawdzić wymagania.

Dokumenty tożsamości, akty małżeństwa i urodzenia

Wnioskodawcy zwykle potrzebują ważnego paszportu lub innego akceptowanego dokumentu podróży w celu potwierdzenia tożsamości.

Dokumenty uzupełniające mogą obejmować:

• Akt małżeństwa lub zarejestrowanego związku partnerskiego dla wnioskodawców powołujących się na prawnie uznane małżeństwo lub związek partnerski.

• Akt urodzenia dla dzieci na utrzymaniu, zwykle zawierający imiona i nazwiska rodziców.

• Tłumaczenia uwierzytelnione dokumentów sporządzonych w języku innym niż angielski lub walijski.

• Zaświadczenie o badaniu na gruźlicę (TB), jeżeli jest wymagane zgodnie z zasadami Home Office dotyczącymi badań.

Dodatkowe dowody mogą być potrzebne, gdy dziecku towarzyszy tylko jeden rodzic, gdy dziecko zostało adoptowane lub gdy zachodzą inne okoliczności wymagające wyjaśnienia.

Wyciągi bankowe i dowody finansowe

Wiele ścieżek wizowych dla osób na utrzymaniu wymaga od wnioskodawców wykazania, że posiadają wystarczające środki na utrzymanie się w Wielkiej Brytanii.

W przypadku osób na utrzymaniu posiadaczy wizy Skilled Worker standardowe kwoty na utrzymanie wynoszą:

• £285 dla partnera na utrzymaniu

• £315 dla pierwszego dziecka na utrzymaniu

• £200 dla każdego kolejnego dziecka na utrzymaniu

Jeżeli wymagane są dowody finansowe, środki muszą zasadniczo być przechowywane przez co najmniej 28 kolejnych dni, a dowód nie może być datowany wcześniej niż 31 dni przed złożeniem wniosku.

Wnioskodawcy, którzy mieszkali już w Wielkiej Brytanii z ważnym zezwoleniem imigracyjnym przez co najmniej 12 miesięcy, mogą być zwolnieni z obowiązku przedstawiania dowodów finansowych.

Alternatywnie uprawniony pracodawca może poświadczyć środki na utrzymanie osób na utrzymaniu poprzez Certificate of Sponsorship głównego wnioskodawcy.

Wymagania finansowe różnią się w zależności od ścieżki imigracyjnej. Na przykład osoby na utrzymaniu studentów podlegają odrębnym wymogom dotyczącym utrzymania, zależnym od lokalizacji i czasu trwania kursu.

Potwierdzenie statusu imigracyjnego głównego posiadacza wizy

Wnioski osób na utrzymaniu muszą wykazać, że główny posiadacz wizy posiada kwalifikujące zezwolenie imigracyjne lub ubiega się o nie.

Wnioskodawcy zazwyczaj będą musieli przedstawić:

• Numer referencyjny wniosku wizowego głównego wnioskodawcy

• Szczegóły jego aktualnego zezwolenia imigracyjnego lub eVisa

• Numer referencyjny Certificate of Sponsorship dla odpowiednich ścieżek pracowniczych

• Numer referencyjny Confirmation of Acceptance for Studies (CAS) dla osób na utrzymaniu studentów, w stosownych przypadkach

Jeżeli członkowie rodziny składają wnioski wspólnie, ich wnioski można zwykle powiązać w ramach procesu składania wniosku online.

List wyjaśniający relację lub sytuację rodzinną może być pomocny w niektórych przypadkach, ale nie jest standardowym wymogiem przy każdym wniosku.

Dowody relacji dla partnerów niebędących w związku małżeńskim

Partnerzy niebędący w związku małżeńskim muszą zasadniczo wykazać, że pozostawali w związku zbliżonym do małżeństwa lub zarejestrowanego związku partnerskiego przez co najmniej dwa lata.

Wspólne zamieszkiwanie przez dwa lata nie jest obowiązkowe, pod warunkiem że para potrafi wykazać, iż jej związek spełnia odpowiednie wymagania. W takiej sytuacji należy umieć wyjaśnić, dlaczego wspólne zamieszkanie nie było możliwe. Na przykład jeśli studiowaliście w różnych miejscach lub jeśli wspólne zamieszkanie nie byłoby akceptowane w waszej kulturze.

Dowody mogą obejmować:

• Wspólne umowy najmu lub wyciągi dotyczące kredytu hipotecznego

• Rachunki za media lub oficjalną korespondencję potwierdzającą wspólny adres

• Wspólne wyciągi bankowe lub wspólne zobowiązania finansowe

• Dowody regularnych wizyt lub wspólnych podróży

• Zapisy komunikacji z okresów spędzonych osobno

• Dowody wyjaśniające, dlaczego para nie mieszkała razem

W miarę możliwości dokumenty powinny potwierdzać związek na przestrzeni czasu, a nie obejmować jedynie okresu bezpośrednio poprzedzającego wniosek.

Home Office ocenia dowody relacji jako całość. Wymagane dokumenty będą zależeć od indywidualnej sytuacji pary.

Jak długo trwa rozpatrywanie wizy dla osoby na utrzymaniu?

Czas rozpatrywania zależy od ścieżki wizowej, tego, czy wniosek jest składany w Wielkiej Brytanii, czy poza nią, oraz od tego, czy wymagane są dodatkowe weryfikacje.

Wiele wniosków osób na utrzymaniu w ramach ścieżek pracowniczych składanych poza Wielką Brytanią jest zwykle rozpatrywanych w ciągu trzech tygodni, podczas gdy wnioski składane w Wielkiej Brytanii zazwyczaj zajmują do ośmiu tygodni. Wnioski o wizy rodzinne mogą mieć inne terminy rozpatrywania.

Za dodatkową opłatą mogą być dostępne usługi priorytetowe, ale szybsze rozpatrzenie nie jest gwarantowane.

Przed złożeniem wniosku wnioskodawcy powinni sprawdzić aktualne opłaty i czasy rozpatrywania Home Office.

Jak uniknąć typowych błędów prowadzących do odmowy wizy

Do najczęstszych powodów odmowy należą słabe dowody związku, brakujące dokumenty oraz niespójności między wnioskami członków rodziny. Większości z nich można uniknąć.

Przed złożeniem wniosku sprawdź następujące kwestie:

• Dopasuj dane głównego wnioskodawcy. Daty, adresy i historia związku muszą być spójne we wszystkich wnioskach.

• Właściwie udokumentuj związek. Partnerzy niebędący małżeństwem muszą wykazać związek zbliżony do małżeństwa lub zarejestrowanego związku partnerskiego trwający co najmniej dwa lata. Dowody wspólnego zamieszkiwania, takie jak wspólne umowy najmu lub rachunki.

• Korzystaj z uznawanych dokumentów. Akty i zaświadczenia muszą być wydane oficjalnie, a wszelkie dokumenty sporządzone w języku innym niż angielski lub walijski muszą mieć uwierzytelnione tłumaczenia.

• Sprawdź zasady kwalifikowalności dzieci. Dzieci składające wniosek po raz pierwszy muszą co do zasady mieć mniej niż 18 lat. Żadne dziecko będące na utrzymaniu nie może prowadzić samodzielnego życia, pozostawać w związku małżeńskim ani w zarejestrowanym związku partnerskim.

Wniosek osoby na utrzymaniu jest powiązany z wnioskiem głównym. Jeśli główny wnioskodawca otrzyma odmowę, wniosek osoby na utrzymaniu zwykle również zostanie odrzucony. Złożenie wszystkich wniosków ze spójnymi, kompletnymi dowodami chroni całą rodzinę.

Gdy sprawa wizy dla osoby na utrzymaniu jest bardziej złożona

Poniżej przedstawiamy przykłady bardziej złożonych wniosków, z którymi regularnie spotykamy się u naszych klientów.

1. Partnerzy niebędący w związku małżeńskim. Wnioskodawcy muszą wykazać, że pozostają w związku podobnym do małżeństwa lub partnerstwa cywilnego od co najmniej dwóch lat. Wspólne zamieszkiwanie nie jest obowiązkowe, ale bez niego dowody wymagają starannego przygotowania. Przydatne dokumenty to wspólne umowy najmu, wspólne rachunki bankowe oraz rachunki wystawione na oboje partnerów. Możemy ocenić, czy dowody są wystarczająco mocne, zanim zrobi to Home Office.

2. Wcześniejsze odmowy. Każda odmowa, w jakiejkolwiek kategorii, podnosi stawkę przy nowym wniosku. Nasz zespół może przeanalizować pismo odmowne, zidentyfikować dokładne podstawy odmowy i zbudować kolejny wniosek z ich uwzględnieniem.

3. Dzieci powyżej 18 lat lub urodzone w Wielkiej Brytanii. Dzieci powyżej 18 roku życia zwykle muszą wcześniej posiadać zezwolenie jako osoba na utrzymaniu. Dziecko urodzone w Wielkiej Brytanii jest automatycznie Brytyjczykiem tylko wtedy, gdy w chwili narodzin jedno z rodziców było obywatelem brytyjskim lub miało status osiedlonego. W przeciwnym razie dziecko może potrzebować własnego wniosku o zezwolenie lub rejestrację.

4. Wyroki karne lub naruszenia przepisów imigracyjnych. Przekroczenie dozwolonego okresu pobytu, wprowadzenie w błąd we wcześniejszym wniosku lub jakikolwiek wyrok skazujący muszą zawsze zostać ujawnione, a sposób ich ujawnienia ma znaczenie. Przed złożeniem wniosku należy zasięgnąć porady.

5. Złożona sytuacja finansowa. Jeżeli wymóg dotyczący utrzymania nie może być jednoznacznie spełniony na podstawie osobistych wyciągów bankowych, możemy sprawdzić, czy ma zastosowanie zwolnienie lub czy sponsor głównego wnioskodawcy może poświadczyć zapewnienie utrzymania.

6. Napięte terminy. Gdy wiza głównego wnioskodawcy wkrótce wygasa lub rodzina musi podróżować w ustalonych terminach, możemy doradzić w zakresie opcji przyspieszonego rozpatrzenia oraz tego, czy w ramach danej ścieżki możliwe jest złożenie wniosku z terytorium kraju. Opuszczenie Wielkiej Brytanii w czasie rozpatrywania wniosku złożonego w kraju zwykle oznacza, że zostaje on uznany za wycofany.

Przedłużenie wizy osoby zależnej

Osoby zależne mogą zazwyczaj przedłużyć swoje zezwolenie, gdy główny posiadacz wizy przedłuża swoje, pod warunkiem że nadal spełniają wymogi kwalifikacyjne dla danej ścieżki.

Zezwolenie osoby zależnej nie przedłuża się automatycznie wraz z przedłużeniem zezwolenia głównego posiadacza wizy, a osoby zależne nie muszą składać wniosku w tym samym czasie. Ich dotychczasowe zezwolenie zazwyczaj pozostaje ważne do daty wygaśnięcia, choć może zostać skrócone, jeśli zezwolenie głównego posiadacza wizy zostanie anulowane lub związek się zakończy.

Kiedy i jak przedłużyć wizę osoby zależnej

Wniosek o przedłużenie należy złożyć przed wygaśnięciem obecnego zezwolenia. Najprostszym podejściem jest złożenie wniosku w tym samym czasie co główny posiadacz wizy. Wspólne składanie wniosków pozwala zachować zbieżne daty wygaśnięcia i umożliwia łączne rozpatrywanie wniosków, choć każdy członek rodziny jest oceniany indywidualnie.

Wnioski o przedłużenie składa się online za pośrednictwem GOV.UK, przy czym każda osoba zależna wypełnia własny wniosek powiązany z wnioskodawcą głównym.^[4] Partner lub dziecko składający wniosek oddzielnie od głównego posiadacza wizy korzystają z formularza dla osób zależnych składających wniosek samodzielnie.^[6]

Trzeba będzie wykazać, że pierwotne wymogi kwalifikacyjne są nadal spełnione:

• Dowody dotyczące związku: pozostajecie w małżeństwie, związku partnerskim lub nieformalnym związku podobnym do małżeństwa lub związku partnerskiego i zamierzacie nadal mieszkać razem. Pomocne są aktualne dowody wspólnego zamieszkiwania, takie jak wspólne umowy najmu, rachunki za podatek lokalny (council tax) lub wspólne wyciągi bankowe.

• Sytuacja dzieci: dziecko nie może prowadzić samodzielnego życia, być w związku małżeńskim ani w związku partnerskim. Dzieci, które ukończyły 18 lat, zazwyczaj nadal mogą przedłużyć zezwolenie, jeśli wcześniej uzyskały je jako osoby zależne.

• Wymóg finansowy: w stosownych przypadkach dowody posiadania środków na utrzymanie. Wnioskodawcy, którzy w dniu złożenia wniosku posiadają zezwolenie na pobyt w Wielkiej Brytanii od co najmniej 12 miesięcy, są zazwyczaj zwolnieni z tego wymogu.

Każde przedłużenie zazwyczaj wymaga nowej opłaty za wniosek oraz opłaty zdrowotnej (Immigration Health Surcharge) za każdego członka rodziny. Posiadacze wizy Health and Care Worker oraz ich osoby zależne są zwolnieni z tej opłaty. Zaplanuj budżet obejmujący pełny koszt dla każdego członka rodziny, a nie tylko opłatę głównego posiadacza wizy.

Po złożeniu wniosku, w zależności od okoliczności, udasz się na wizytę biometryczną albo potwierdzisz swoją tożsamość za pomocą aplikacji UK Immigration: ID Check.

Złóż wniosek z odpowiednim wyprzedzeniem przed wygaśnięciem zezwolenia. Jeśli złożysz wniosek przed jego wygaśnięciem, możesz pozostać w Wielkiej Brytanii na dotychczasowych warunkach do czasu rozpatrzenia wniosku.

Co się stanie, jeśli główny posiadacz wizy zmieni lub utraci swoją wizę?

Zezwolenie osoby zależnej jest powiązane z zezwoleniem głównego posiadacza wizy. Jeśli głównemu posiadaczowi wizy odmówiono przedłużenia, anulowano zezwolenie lub na stałe opuścił Wielką Brytanię, Home Office może również anulować zezwolenie osoby zależnej.

Jeśli główny posiadacz wizy przechodzi na inną ścieżkę, osoby zależne muszą sprawdzić, czy nowa ścieżka dopuszcza członków rodziny i czy spełniają jej wymogi. Jeśli nowa ścieżka dopuszcza osoby zależne, członkowie rodziny będą zazwyczaj musieli złożyć wniosek o zezwolenie w ramach tej ścieżki.

Jeśli związek się zakończy, partner przestaje kwalifikować się jako osoba zależna, a jego zezwolenie może zostać anulowane. Będzie musiał opuścić Wielką Brytanię lub zakwalifikować się do zezwolenia na innej podstawie.

Jeśli sytuacja głównego posiadacza wizy się zmieni, ważne jest szybkie działanie. W przypadku anulowania zezwolenia jest ono zazwyczaj skracane do 60 dni. Daje to czas na złożenie wniosku w ramach innej ścieżki lub na przygotowanie wyjazdu.

Osoby zależne, które odbyły wymagany okres kwalifikacyjny, mogą być uprawnione do ubiegania się o prawo stałego pobytu (indefinite leave to remain, ILR), co kończy ich zależność od statusu głównego posiadacza wizy.

W razie wątpliwości zalecamy zasięgnięcie porady, zanim zmieni się status głównego posiadacza wizy. Gdy zezwolenie osoby zależnej wygaśnie, jej możliwości pozostania w Wielkiej Brytanii stają się bardzo ograniczone, a przekroczenie okresu pobytu może wpłynąć na przyszłe wnioski.

Czy wiza dla osoby zależnej może prowadzić do zezwolenia na pobyt na czas nieokreślony?

Niektóre ścieżki wiz dla osób zależnych zapewniają drogę do zezwolenia na pobyt na czas nieokreślony (ILR), umożliwiając kwalifikującym się członkom rodziny osiedlenie się na stałe w Wielkiej Brytanii.

Na przykład partnerzy będący osobami zależnymi posiadaczy wizy Skilled Worker mogą zazwyczaj ubiegać się o ILR po pięciu latach kwalifikującego pobytu w Wielkiej Brytanii. W tym celu muszą spełnić odpowiednie wymagania, a główny posiadacz wizy musi ubiegać się o osiedlenie lub już je uzyskać.

Wymagania dotyczące dzieci będących osobami zależnymi są inne i mogą one kwalifikować się do osiedlenia bez konieczności ukończenia takiego samego pięcioletniego okresu kwalifikującego.

Nie wszystkie wizy dla osób zależnych prowadzą bezpośrednio do osiedlenia. Na przykład ścieżki Graduate i High Potential Individual (HPI) nie zapewniają bezpośredniej drogi do ILR, choć kwalifikujący się wnioskodawcy mogą mieć możliwość przejścia na inną ścieżkę imigracyjną.

Po uzyskaniu ILR dana osoba może mieszkać, pracować i studiować w Wielkiej Brytanii bez konieczności przedłużania wizy ani pozostawania zależną od zezwolenia imigracyjnego głównego posiadacza wizy.

Drogi do obywatelstwa brytyjskiego po osiedleniu

Osoby dorosłe posiadające zezwolenie na pobyt na czas nieokreślony (ILR) mogą zazwyczaj ubiegać się o naturalizację jako obywatele brytyjscy po posiadaniu ILR przez co najmniej 12 miesięcy, pod warunkiem że ukończyły pięć lat kwalifikującego pobytu w Wielkiej Brytanii i spełniają pozostałe wymagania.

Wnioskodawcy zwykle nie mogą przebywać poza Wielką Brytanią dłużej niż 450 dni w ciągu tych pięciu lat, w tym nie więcej niż 90 dni w ostatnich 12 miesiącach. Muszą również być fizycznie obecni w Wielkiej Brytanii na początku okresu kwalifikującego, spełniać wymagania dotyczące nieposzlakowanego charakteru i znajomości języka oraz zdać test Life in the UK, chyba że są z niego zwolnieni. Home Office może zastosować uznaniowość w odniesieniu do niektórych wymagań dotyczących pobytu.

Wnioskodawcy pozostający w związku małżeńskim lub partnerskim z obywatelem brytyjskim mogą zazwyczaj złożyć wniosek natychmiast po uzyskaniu ILR, bez konieczności czekania kolejnych 12 miesięcy. Zwykle muszą mieć ukończone trzy lata kwalifikującego pobytu, przy czym w tym okresie nie mogą przebywać poza Wielką Brytanią dłużej niż 270 dni, a w ostatnich 12 miesiącach — dłużej niż 90 dni.

Dzieci podlegają innym zasadom dotyczącym obywatelstwa. Dziecko urodzone w Wielkiej Brytanii, gdy rodzic jest już obywatelem brytyjskim lub osobą osiedloną, zazwyczaj automatycznie uzyskuje obywatelstwo brytyjskie. Dziecko urodzone w Wielkiej Brytanii, zanim rodzic uzyskał status osoby osiedlonej lub obywatelstwo brytyjskie, może mieć prawo do rejestracji jako obywatel brytyjski przed ukończeniem 18 lat. Dzieci urodzone poza Wielką Brytanią również mogą kwalifikować się do rejestracji, w zależności od ich sytuacji.

Dzieci, które nie są jeszcze obywatelami brytyjskimi, wymagają osobnego wniosku o rejestrację, który w stosownych przypadkach może zostać złożony razem z wnioskiem rodzica o naturalizację.

Obywatelstwo brytyjskie eliminuje konieczność posiadania zezwolenia imigracyjnego i umożliwia uprawnionym obywatelom ubieganie się o brytyjski paszport oraz korzystanie z prawa głosu. Dla rodzin osiedlających się na stałe w Wielkiej Brytanii obywatelstwo może być kolejnym krokiem po uzyskaniu ILR.

Jak możemy pomóc?

Wnioski o wizę dla osób na utrzymaniu to chleb powszedni ekspertów naszego zespołu QC, którzy codziennie doradzają w takich sprawach. Skomplikowane przypadki, zwłaszcza dotyczące dzieci, wymagają strategicznej wiedzy i indywidualnego podejścia.

Jeśli szukasz wsparcia, nasz zespół poprowadzi Ciebie i osoby pozostające na Twoim utrzymaniu przez cały proces, w tym przygotowanie dokumentów, wypełnienie wniosku, obsługę dodatkowych zapytań ze strony Home Office oraz doradztwo w razie problemów lub zmiany okoliczności. Nasz wielojęzyczny zespół w Wielkiej Brytanii obsługuje klientów z całego świata.

Jakie rodzaje wiz pozwalają sprowadzić osoby na utrzymaniu do Wielkiej Brytanii?

Większość ścieżek pracowniczych i biznesowych dopuszcza osoby na utrzymaniu, w tym Skilled Worker, Health and Care Worker, Senior or Specialist Worker, Expansion Worker, Scale-up, Global Talent, Innovator Founder, Minister of Religion, International Sportsperson, UK Ancestry oraz BN(O). Od 22 lipca 2025 r. posiadacze wizy Skilled Worker na stanowiskach poniżej poziomu RQF 6 zasadniczo nie mogą sprowadzać nowych osób na utrzymaniu, chyba że mają zastosowanie przepisy przejściowe. Pracownicy opieki i starsi pracownicy opieki, którzy złożyli wniosek 11 marca 2024 r. lub później, nie mogą sprowadzać osób na utrzymaniu. Posiadacze wizy Graduate nie mogą sprowadzać nowych osób na utrzymaniu, ale dotychczasowe osoby na utrzymaniu z wizy Student mogą zazwyczaj kontynuować na tej ścieżce.

Jakie są zasady dla osób na utrzymaniu studentów?

W przypadku kursów rozpoczynających się 1 stycznia 2024 r. lub później, tylko studenci studiów doktoranckich, doktorskich lub podyplomowych programów badawczych oraz studenci sponsorowani przez rząd na kursach trwających dłużej niż sześć miesięcy mogą sprowadzać osoby na utrzymaniu. Studenci studiów o charakterze dydaktycznym, w tym większości studiów magisterskich, nie mogą już sprowadzać partnera ani dzieci.

Ile kosztuje brytyjska wiza dla osoby na utrzymaniu?

Całkowity koszt składa się z opłaty za wniosek oraz dopłaty zdrowotnej Immigration Health Surcharge za każdego członka rodziny. Na przykład osoba na utrzymaniu studenta płaci £558 plus £776 rocznie tytułem dopłaty. Osoba na utrzymaniu posiadacza wizy Skilled Worker składająca wniosek spoza Wielkiej Brytanii płaci £819 (przy wizach do trzech lat) lub £1,618 (powyżej trzech lat), plus £1,035 rocznie tytułem dopłaty. Opłaty są wyższe w przypadku wniosków składanych na terenie Wielkiej Brytanii. Posiadacze wizy Health and Care Worker i osoby na ich utrzymaniu są zwolnieni z dopłaty. Tłumaczenia, testy na gruźlicę i procedura priorytetowa mogą zwiększyć całkowity koszt.

Jakie dowody muszą przedstawić partnerzy?

Partnerzy muszą wykazać, że ich związek jest prawdziwy i trwały. Małżonkowie i partnerzy cywilni powinni przedstawić akt małżeństwa lub zawarcia związku partnerskiego. Partnerzy niebędący w związku małżeńskim muszą wykazać istnienie relacji podobnej do małżeństwa lub związku partnerskiego od co najmniej dwóch lat. Wspólne zamieszkiwanie nie jest obowiązkowe, ale dowody takie jak wspólne umowy najmu, wspólne konta bankowe i rachunki na oboje partnerów stanowią mocny materiał potwierdzający.

Czy osoby na utrzymaniu muszą zdawać egzamin z języka angielskiego?

Nie. Dorosłe osoby na utrzymaniu na ścieżkach pracowniczych i studenckich nie muszą obecnie spełniać wymogu znajomości języka angielskiego przy składaniu wniosku. Partnerzy ubiegający się o ILR zazwyczaj będą musieli spełnić wymóg językowy i zdać test Life in the UK. W przypadku kilku ścieżek osiedlenia wymagany poziom wzrasta z B1 do B2 dla wniosków składanych 26 marca 2027 r. lub później, warto więc wcześnie rozpocząć przygotowania językowe.

Jak długo trwa rozpatrywanie wniosku o wizę dla osoby na utrzymaniu?

Wnioski składane poza Wielką Brytanią na ścieżkach pracowniczych są zazwyczaj rozpatrywane w ciągu trzech tygodni. Wnioski składane na terenie Wielkiej Brytanii zajmują zwykle około ośmiu tygodni. Skomplikowane sprawy mogą trwać dłużej. Tam, gdzie są dostępne, usługi priorytetowe i superpriorytetowe mogą skrócić ten czas do pięciu dni roboczych lub następnego dnia roboczego za dodatkową opłatą.

Jak mogę zmniejszyć ryzyko odmowy?

Złóż kompletne i spójne dowody. Niezgodne daty, nieprzetłumaczone dokumenty i skąpe dowody dotyczące związku to częste powody odmowy. Korzystaj z tłumaczeń przysięgłych wszystkich dokumentów, które nie są w języku angielskim lub walijskim, sprawdź, czy wymagany jest test na gruźlicę, i upewnij się, że wyciągi bankowe obejmują pełny okres 28 dni. Jeśli główny wnioskodawca otrzyma odmowę, powiązane wnioski osób na utrzymaniu zazwyczaj również zostaną odrzucone.

Czy dziecko urodzone w Wielkiej Brytanii automatycznie uzyskuje status?

Zależy to od statusu rodziców w chwili narodzin. Dziecko urodzone w Wielkiej Brytanii automatycznie jest Brytyjczykiem, jeśli którekolwiek z rodziców w chwili jego narodzin było obywatelem brytyjskim lub miało status osiedlenia (np. posiadało ILR). W przeciwnym razie dziecko nie posiada automatycznie żadnego statusu imigracyjnego. Może legalnie pozostawać w Wielkiej Brytanii, ale przed wyjazdem za granicę i ponownym wjazdem będzie potrzebować wniosku jako osoba na utrzymaniu, dlatego większość rodzin składa wniosek wkrótce po narodzinach. Dziecko może też później zarejestrować się jako obywatel brytyjski, gdy jedno z rodziców uzyska status osiedlenia.

Czy osoby na utrzymaniu mogą przejść na inną kategorię wizy?

Tak, w większości przypadków. Partner na utrzymaniu z kwalifikującą się ofertą pracy może przejść na wizę Skilled Worker, a dziecko na utrzymaniu może przejść na wizę Student w celu podjęcia studiów. Przejście na własną wizę uniezależnia osobę na utrzymaniu od głównego posiadacza wizy, co może być cenne w razie rozpadu związku lub wyjazdu głównego posiadacza wizy z Wielkiej Brytanii.

Czy osoby na utrzymaniu mogą ubiegać się o Indefinite Leave to Remain?

Tak. Zgodnie z obecnymi przepisami partnerzy na utrzymaniu na większości ścieżek pracowniczych, w tym Skilled Worker, Global Talent i Innovator Founder, mogą ubiegać się o ILR po pięciu latach nieprzerwanego pobytu jako osoba na utrzymaniu. Trzyletnia ścieżka dostępna dla niektórych głównych wnioskodawców Global Talent i Innovator Founder nie obejmuje osób na utrzymaniu. Rząd ogłosił w listopadzie 2026 r., że planuje wydłużenie standardowego okresu kwalifikującego do ILR w ramach reform „earned settlement”, a zmiany spodziewane są w ciągu 2027 r., dlatego przed złożeniem wniosku sprawdź aktualne przepisy.

Co się dzieje po 2,5 roku na wizie małżeńskiej lub partnerskiej?

Przed wygaśnięciem wizy jej posiadacz musi złożyć wniosek o przedłużenie na kolejne 2,5 roku. Musi wykazać, że związek jest nadal prawdziwy i trwały, że wymóg finansowy jest nadal spełniony, a znajomość angielskiego jest na poziomie A2. Po pięciu latach na ścieżce partnerskiej można ubiegać się o ILR, co wymaga spełnienia wymogu znajomości języka angielskiego i zdania testu Life in the UK.

Jakie są najnowsze zmiany dotyczące wiz małżeńskich i partnerskich?

Minimalny wymagany dochód na ścieżce rodzinnej wynosi £29,000. Planowane podwyższenie do £38,700 zostało wstrzymane, a Migration Advisory Committee odradził dalsze podnoszenie progu. Rząd nie ogłosił jeszcze ostatecznej decyzji. Progi i kryteria kwalifikacji często się zmieniają, dlatego przed złożeniem wniosku zawsze sprawdzaj GOV.UK.